13.03.2017 18:54 Güncelleme Tarihi: 13.03.2017 19:20 48125 Okunma

İyilik meleği...

O bir iyilik meleğiydi. Hayatımda gördüğüm en iyi insanlardan birisiydi.

İyilik meleği...
Değerli dostum, meslektaşım, çalışma arkadaşım; iyi insan niteliklerinin hepsini üzerinde taşıyordu.

Genç yaşta aramızdan ayrıldı. 

Bu vakitsiz aramızdan ayrılışı tüm sevenlerinin yüreğini yaktı.

Üzüntümüz tarifsiz.

Sevgili dostumun ardından bir şeyler karalamak ona olan sevgimin, saygımın bir gereğidir. Aynı zamanda ülke olarak kaybettiğimiz iyilik ve sevgi değerlerinin ne kadar büyük bir değer olduğunun farkına varılması açısından bir gereklilik arz etmektedir.

Öğrencileri için çırpınır, bir kelime fazla öğretmek için canla başla çalışırdı. Arkadaşlarıyla uyumu mükemmeldi. Herkesin yardıma koşar; başkalarının sıkıntısını kendi sıkıntısı sayardı. 

Onunla çalıştığım dönemlerde ondan çok şey öğrendim. 

Hiç unutmam kimseye söylememem şartıyla bana anlatmıştı: 

Köyde liseyi bitirmiş bir genç kız: “Hocam! Üniversiteye hazırlık kitapların var mı eskiden kalma?” diye sorar. Hocam hiç tereddüt etmeden; “tabii ki var. Hem de bir sürü.” der.

Oysaki Hocamda bir tane bile üniversiteye hazırlık kitabı yoktur. Gider kırtasiyeden her ders için ayrı ayrı üniversiteye hazırlık kitabı alır, parasını öder; köydeki o genç kıza verir. “Al bunlara çalış.” der.

Bana anlattığında ne kadar duygulanmıştım bilemezsiniz. İşte “iyilik meleği olmak böyle bir şey!” demiştim.

Bu anlattığım olay, en basiti. Daha neler var kim bilir benim de bilmediğim.

Ülkesi, insanları için hiç düşünmeden canını verebilecek bir yiğit yurtseverdi. Her an yurdunu düşünür; ülkesi için elinden ne gelirse yapmaya çalışırdı. Tek derdi vardı ülkesi ve ülke çocuklarıydı.  

Müfettişe; “Sürgün ederim seni! diye tehdit etmekle beni cezalandırdığını mı sanıyorsun. Bu ülkenin her yerinde görev yaparım onurla. Ne biliyorsam onu her yerde söylerim. Doğrularımdan asla vazgeçmem.” demiştin. O gün gözümde bir kez daha büyümüş; adeta idolüm olmuştun.  

Öğrencilerine; “Çocuklar! Ben uzun bir yolculuğa çıkacağım. Biliyorum! Yolculuktan dönmeyeceğim için ağlayacaksınız. Sakın ola ağlamayın. Bilin ki; hep yanınızda olacağım, sizi hep uzaklardan izleyeceğim. Benim yokluğumda çok çalışın. Her biriniz büyük işler başarın. Unutmayın! Büyük işler başarmak için önce insan olmalısınız. Sizi çok seviyorum.” demişsin.

Sen bir iyilik meleği, insanlık abidesisin.

Hiç unutmayacağız.

Kalbimizde hep var olacaksın.

Her zaman bize yol gösterecek; ışığımız olacaksın. 

Işıklar içinde uyu...

Güzel insan...