Jeffrey Epstein dosyaları etrafında ortaya çıkan görüntüler, belgeler ve haberler, yalnızca bireysel bir suç ağını değil; küresel ölçekte güç, para ve siyaset ilişkilerinin karanlık yüzünü de gözler önüne sermektedir. Kamuoyuna yansıyan bilgiler, Epstein’ın yalnız hareket eden bir suçlu olmaktan çok, “dokunulmaz” isimlerle çevrili bir sistemin parçası olduğu izlenimini güçlendirmiştir. Asıl rahatsız edici olan ise, yıllar boyunca ortaya çıkan iddialara rağmen bu ağın neden bu kadar geç ve eksik şekilde soruşturulduğudur.

Dosyalarda yer alan uçuş kayıtları, fotoğraflar ve tanıklıklar, bazı çevrelerin neden hâlâ korunuyor olabileceğine dair ciddi sorular doğurmaktadır. Ancak bu noktada “balık baştan kokar” sözü akıllara gelmektedir.

Epstein davası, adalet sistemlerinin güç karşısında ne kadar esneyebildiğini göstermiştir. Medyaya yansıyan her yeni belge, gerçeğe biraz daha yaklaşmak yerine çoğu zaman yeni bir sis perdesi yaratmaktadır. Haberler parça parça servis edilmekte, bütüncül bir hesaplaşma ise sürekli ertelenmektedir.

Görüntülerin ve belgelerin seçici biçimde kamuoyuna sunulması, adaletin değil algının yönetildiği hissini doğurmaktadır. Bu durum, mağdurların adalet arayışını gölgede bırakırken, güçlü isimlerin sorumluluktan kaçmasını kolaylaştırmaktadır. “Su testisi su yolunda kırılır” dense de bu davada testinin yıllardır sağlam kalması düşündürücüdür. Asıl sorun, suçun değil; suçla bağlantılı gücün yargılanmamasıdır.

Sonuç olarak Epstein dosyaları, bireysel bir skandalın ötesinde, küresel adalet sistemine yöneltilmiş ağır bir eleştiridir. Gerçekler tam anlamıyla ortaya konmadıkça ve herkes için eşit bir hukuk işletilmedikçe, bu dosya kapanmış sayılmayacaktır. Aksi halde tarihe, üzeri örtülmüş en büyük karanlıklardan biri olarak geçecektir.