Merhabalar değerli dostlarım.
Ülkemiz ne yazık ki geçtiğimiz hafta yaşanan elim olayın travması içindeyken bu yazı dizelerini bir araya getirmek bir hayli zor oldu.

Yaklaşık yirmi yıla yakındır basın camiasının içindeyim. Radyo programcılığı, TV haber spikerliği, program sunuculuğu, köşe yazarlığı gibi birçok alanda çok severek ve gurur duyarak yaptığım mesleğimde ilk defa elim titriyor.
Oysa o kadar çok kötü olayların haberini yazma ve haberini sunma tecrübem olmasına rağmen harfleri toplayıp, ‘Tamam bu oldu’ diyemiyorum.
Hep bir eksik kalıyor…
Ve uzun zaman da eksik kalacak.
Travma yazdım çünkü yediden yetmişe şoke olduk.
Yavrularımızı kaybetmenin derin üzüntüsü içindeyiz.
Kaybettiğimiz canlarımıza Allah’tan rahmet diliyorum. Kederli ailelerine sabır, ülkemize başsağlığı diliyorum.
O onu yaptı, bu bunu yaptı, şu şunu yaptı diye eleştirmek istemiyorum.
Ortada bir problem var ve biz milletçe suçluyuz.

Ben gazeteciyim, daha önce iki yazımda yer vermiş, tehlikeyi ön görmüşüm ama yeterli olmamış!
Daha çok söylemem, daha çok yazmam gerekiyormuş.
Hepimiz kendi değerimiz üzerinden önce bir öz eleştiri yapmalı.

Şimdi nasıl anlatacaksınız o ciğeri yanan analara babalara şu suçlu diye?
Anlatamaz ve bu işten birilerini, sistemi, onu, bunu hedef göstererek ve ucuz kınamalar yaparak kurtulamazsınız.
Birini kınayacaksanız kendinizi kınayın, bir yerde eksiklik arayacaksanız kendinizde arayın, birini suçlayacaksanız kendinizi suçlayın…
Yoksa yine bir şey değişmez.

Ahmet Minguzzi kardeşimizi yitirdik (09.02.2025) , katili çocuk…
Kınadık, sonra unuttuk.
Ne değişti?

Aradan bir yıl geçti Atlas yavrumuz da, aynı şekilde katledildi (14.01.2026), katili çocuk…
Ne oldu?
Kınadık, sosyal medyada linçledik ve sonra olmamışçasına unuttuk.

Aradan dört ay geçti bu kez çok daha acı bir tabloyla karşı karşıyayız.
Yine katil çocuk…
Ve yine biz kınıyoruz.
Yine sosyal medyada bir suçlu ilan ediyoruz…
Ve yine unutacağız.
Kınayıp - sosyal medyada iki post paylaşınca üzerimizden sorumluluğu atıyor muyuz?
Bu kadar basit mi her şey?

Beyler Bayanlar lütfen kendimize gelelim…
Çocuklarımız canavarlaştı ve öldürüyorlar…
Acımadan, tereddüt etmeden, düşünmeden…
Çünkü canavara dönüştü…
Hiç kimse ama hiç kimse bu yaşanan elim olayların ardından bir başkasını suçlamasın.
Şimdi; O istifa etsin, bu istifa etsin, şu istifa etsin diye hedefler gösteriliyor.
Ve bunlar üzerinden siyaset yapılıyor.
Yapmayın..!

Bu kadar elim bir olayı bu kadar siyasete alet etmeyin.
İstifa demek; bulunduğu makamın sorumluluklarını yerine getiremeyen bir insanın, yetersizliğini fark ederek görevin devamı için kendini sistemin dışında bırakması demektir.
İstifa onurlu insanların yapacağı bir davranıştır.

Bizim ülkemizde kimseden istifa beklemeyin…

Bugünü milat kabul edip kendi kapımızı süpürmeliyiz.

Sessiz Kutlayalım…
Siyasilerin seviyesiz polemiklerini yazmak değil, görmek dahi tiksindirici oluyor.
Bu elim olayı bile siyasi iddia haline getirmek iğrençlik.
Sayın siyasiler ortada çok büyük bir mesele var. Bu mesele bizim geleceğimiz - acı tablomuz.

Gelecek Partisi Genel Başkanı Ahmet Davutoğlu, 23 Nisan kutlamalarının iptal edilip milli yas ilan edilmesini istemiş.
Doğru da demiş.
Buna karşılık CHP'li Murat Emir "Okulları tarikatlara terk edenlere inat 23 Nisan'ı daha güçlü kutlayacağız" demiş.

Ya hu siz utanmıyor musunuz?
Ya hu sizin suratınız kızarmıyor mi?
Nasıl bunları konuşabiliyorsunuz?
Hayatını kaybeden çocuklardan bir tanesi Murat Emir beyefendinin çocuğu olsaydı, 23 Nisan bayramı için idealizm mi düşünecekti?
Hayır…
Tarikat mı düşünecekti?
Hayır…
Demek ki iğneyi önce kendimize batıracakmışız.

O zaman bütün idealleri, hırsları, benlik duygusunu bir kenara bırakıp, yavrularımızın acılı ailelerinin matemlerine eşlik etmek durumundayız.
Sadece resmi törenler olsun, coşkusu içimizde olsun lakin matemli olduğumuz için etkinlik yapılmasın.
Kıymetli dostlar unutmayın!!!
Matemliyiz…

Daha dün yaşları on ila on üç olan yavrularımız toprağa bıraktık.
Ciğerparelerimizi kefene sardık.
Lütfen!
Siyaset bugün yok…
İdealler yok,
Hırs yok,
Sen ben yok,
Matem var, acıyı paylaşmak var.
Şuur ve sağduyu ile…

Kalın sağlıcakla…